Skip to content

Ανεπαρκείς οι εκπαιδευτικοί στη διαχείριση της πολιτισμικής ετερότητας

Ομάδα TVXS

Ανεπάρκεια δηλώνουν οι Έλληνες δάσκαλοι και οι καθηγητές στο να διαχειριστούν την «ετερότητα» των μαθητών, που έχουν διαφορετική γλώσσα και πολιτισμικό υπόβαθρο.

Σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα που πραγματοποιήθηκε κατά το σχολικό έτος 2007-2008, η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών νιώθει αδυναμία μπροστά στην ύπαρξη όλο και περισσότερων αλλόγλωσσων και αλλοδαπών μαθητών στις τάξεις τους. Κατά συντριπτικό ποσοστό δηλώνουν πως κατά τη διάρκεια των σπουδών τους δεν έλαβαν τα απαραίτητα εφόδια για να αντιμετωπίσουν με επιτυχία αυτό το φαινόμενο.

Και πράγματι, η «αίσθηση» αυτή ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα! Ο λόγος είναι πως στις μισές Παιδαγωγικές και Φιλοσοφικές σχολές τις χώρας, τα μαθήματα «διαπολιτισμικής εκπαίδευσης» είτε δεν υπάρχουν καν στο πρόγραμμα σπουδών, είτε είναι μαθήματα επιλογής. Ως αποτέλεσμα, το 65% των εκπαιδευτικών δηλώνουν πως δεν έχουν διδαχθεί ποτέ ένα τέτοιο μάθημα. Αντίστοιχα, το υπόλοιπο 35% δηλώνουν πως ναι μεν διδάχθηκαν, μα η κατάρτισή που έλαβαν είναι εντελώς ανεπαρκής.

Μία πιθανή λύση στο πρόβλημα της πολιτισμικής ετερότητας θα αποτελούσαν οι επονομαζόμενες «τάξεις υποδοχής». Δυστυχώς, όμως, η αβλεψία του Υπουργείου Παιδείας έχει οδηγήσει στο εξής παράδοξο φαινόμενο: ενώ το ποσοστό αλλόγλωσσων μαθητών αυξάνεται διαρκώς, οι τάξεις υποδοχής μειώθηκαν δραματικά. Συγκεκριμένα, από τις περίπου 3000 που λειτουργούσαν κατά τη δεκαετία του ’90, απέμειναν σήμερα μόλις 100!

Advertisements

Δημοτικό σχολείο: Τα πιο κρίσιμα χρόνια

Του φίλου Απειρώτα από το blog apeirotas.blogspot.com

Ξεκινάει τις επόμενες μέρες ο «διάλογος» για την 15η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση τα τελευταία 30 χρόνια! Δεν έχω γνώση για τα προβλήματα της παιδείας γι’αυτό και η γνώμη μου είναι άνευ σημασίας. Έχω υπάρξει μελος της εκπαιδευτικής κοινότητας ως μαθητής 12 χρόνια.

Μια παρατήρηση που θέλω να κάνω είναι σχετικά με τη φρασεολογία που χρησιμοποιείται και δεν τη θεωρώ τυχαία.
Συνέχεια μιλάμε για «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» και όχι για «μεταρρύθμιση στην παιδεία». Αυτό είναι φυσιολογικό αφού οι προσπάθειες όλων των κυβερνήσεων είχαν ως σκοπό την εκπαίδευση και όχι τη μόρφωση, την καλλιέργεια, την παιδεία. Για παράδειγμα εκπαιδεύουμε τον σκύλο μας να κάθεται, να φέρει την μπάλα, να αποπατεί σε συγκεκριμένες ώρες και χώρους. Δεν γίνεται όμως σκεπτόμενος ο σκύλος με σύγχρονη νοοτροπία.

Όλες οι κατά καιρούς αλλαγές που έχουν γίνει στην παιδεία αφορούσαν το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια και τίποτα παραπάνω. Με λίγα λόγια έχουμε ένα άθλιο σπίτι, θέλουμε να φτιάξουμε ένα νέο και ξεκινάμε από τα κεραμμύδια.

Το δημοτικό σχολείο, δηλαδή τα 6 από τα 9 χρόνια υποχρεωτικής παρουσίας σε σχολείο, εκεί που πρέπει να δίνονται οι βάσεις στη μόρφωση, παραμένει ένας τομέας άχρηστων, πολύπλοκων γνώσεων χωρίς στόχο που επαγωγικά δημιουργεί στρατιές ακαλλιέργητων ανθρώπων, με τη νοοτροπία της αρπακόλας, κατ’εικόνα του τρόπου διδασκαλίας.

Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει την αξία του δημοτικού σχολείου και όσο θα επιμένουμε στην υποβάθμισή του, θεωρώ πως οποιαδήποτε άλλη αλλαγή γίνει σε οποιοδήποτε άλλο τομέα είναι άνευ αξίας και αποτελέσματος. Υπενθυμίζω πως στο δημοτικό σχολείο ένας άνθρωπος περνάει τα περισσότερα χρόνια της μαθητικής του ζωής. Για 6 χρόνια συνυπάρχεις στον ίδιο χώρο, με τους ίδιους συμμαθητές, με τον ίδιο δάσκαλο και μάλιστα σε ηλικία που είσαι σφουγγάρι εμπειριών.

To Αναλυτικό Πρόγραμμα Φυσικών Επιστημών για την Υποχρεωτική Εκπαίδευση στην Φινλανδία

Πράμας Χρήστος 

Η κοινωνική και οικονομική ευημερία της Φινλανδίας βασίζεται σε ένα δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα που προάγει την ισότητα στην σχολική επίδοση, την ευημερία των μαθητών, την εκπαιδευτική καινοτομία, και την εφαρμογή της γνώσης στην καθημερινή ζωή (βλ. Ministry of Education, 2004). Ο κεντρικός πυλώνας της φινλανδικής εκπαιδευτικής πολιτικής είναι η ισότητα μεταξύ των διαφορετικών ομάδων του πληθυσμού, σε ότι αφορά την σχολική επίδοση. Κάθε παιδί απαιτείται να φθάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο βασικών γνώσεων και ικανοτήτων / δεξιοτήτων (Sihvonen and Kuusela, 2002).

Διαβάστε περισσότερα…

Παιδεία : Δεν είναι μόνο θέμα χρηματοδότησης

Απόσπασμα  μελέτης με τίτλο «Ανοικτό στην Κοινωνία Σχολείο» .Συγγραφική ομάδα Μ. ∆αμανάκη Β. Κουλαϊδής Α. Κόκκος Κ. Λάμνιας Κ. ∆ημόπουλος

Ανοιχτό στη κοινωνία σχολείο – Αποτύπωση του ευρωπαϊκού τοπίου

[…] Ως «επιτυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα» εννοούνται τα εκπαιδευτικά συστήματα τα οποία παράγουν τα υψηλότερα μαθησιακά αποτελέσματα. Παρότι με βάση τους σχετικούς δείκτες (βλ. Κεφάλαιο 1) η χώρα μας διαθέτει πλέον ένα από τα ευρύτερης πρόσβασης εκπαιδευτικά συστήματα στην Ευρώπη, εντούτοις δεν επιδεικνύει αντίστοιχες επιδόσεις ως προς τα μαθησιακά αποτελέσματα που παράγει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (βλ. για παράδειγμα τα αποτελέσματα του διαγωνισμού PISA 2000 και PISA 2003).

Διαβάστε περισσότερα…

Απόψεις μαθητών Λυκείου για το Ενιαίο Λύκειο και τον τρόπο λειτουργίας του

Η έρευνα του ΚΕΕ πραγματοποιήθηκε, κατά το σχολικό έτος 1999-2000, σε 64 Ενιαία Λύκεια αστικών, ημιαστικών και αγροτικών περιοχών της χώρας, τα οποία καλύπτουν όλη την ελληνική επικράτεια. Διεξήχθη με ανώνυμο ερωτηματολόγιο σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 2285 μαθητών (1162 της Β’ Λυκείου και 1123 της Γ’).

Τα κυριότερα συμπεράσματα που προέκυψαν είναι τα εξής:

Η πλειονότητα των μαθητών επιλέγει το Ενιαίο Λύκειο, επειδή φιλοδοξεί να πραγματοποιήσει πανεπιστημιακές σπουδές, ελπίζοντας ότι έτσι θα έχει καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση. Αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο κοινωνικό κύρος του Ενιαίου Λυκείου σε σύγκριση με άλλες δυνατές επιλογές (π.χ. ΤΕΕ), καθώς και στο γεγονός ότι θα αποκτήσει γενική μόρφωση.

Η κατανομή στις τρεις κατευθύνσεις του Λυκείου είναι ανισομερής. Υστερεί έναντι των άλλων η Τεχνολογική κατεύθυνση, είτε γιατί δεν λειτουργεί σε πολλά Λύκεια είτε γιατί θεωρείται υποκατάστατο των παλαιών ΤΕΛ, οπότε στερείται κύρους.

Διαβάστε περισσότερα…

Η ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΗΝ Β/ΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙ∆ΕΥΣΗ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ Ε.Ε.

Των Ι.ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ ΚΑΙ ΑΙΜ. ΜΠΑΝΟΥ, από Το «Ευρωπαϊκό Εργαστήριο» το οποίο οργανώθηκε από το Τµήµα αξιολόγησης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και πραγµατοποιήθηκε στην Αθήνα στο διάστηµα 9/12 – 11/12/1997. Έλαβαν µέρος εκπρόσωποι κρατικών υπηρεσιών και ερευνητές εκπαιδευτικών ινστιτούτων από όλα τα κράτη-µέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυστρία: ∆εν υπάρχει οργανωµένο σύστηµα  αυτοαξιολόγησης της εκπαίδευσης. Με τη συµβουλή ειδικών ερευνητών έχουν ξεκινήσει πιλοτικά προγράµµατα, από τα οποία µνηµονεύθηκε εκείνο που αφορά τη δευτεροβάθµια επαγγελµατική εκπαίδευση. Το πρόγραµµα αυτό εστιάζει στη βελτίωση της διαχείρισης των σχολείων µε δική τους ευθύνη και, για το σκοπό αυτό, στην κατάστρωση προγράµµατος δράσης από αυτά. Σκοπός του προγράµµατος είναι η ανάπτυξη των σχολείων και όχι η επιβολή κανόνων και ο έλεγχος (Jurgen Horschinegg,Οµοσπονδιακό Υπουργείο ∆ιδασκαλίας και Μορφωτικών Υποθέσεων).

Διαβάστε περισσότερα…

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών (απόψεις Ελλήνων εκπαιδευτικών)

Παρατίθενται τα συμπεράσματα της έρευνας με θέμα : ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙ∆ΕΥΤΙΚΩΝ – ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΠΑΙ∆ΕΥΤΙΚΩΝ που πραγματοποίησαν οι : Κασιµάτη Αικατερίνη, ΥΠ.Ε.Π.Θ (Τµήµα καινοτόµων δραστηριοτήτων) , Γιαλαµάς Βασίλειος Πανεπιστήµιο Αθηνών (ΤΕΑΠΗ)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η συγκεκριµένη ερευνητική εργασία διερευνά τις στάσεις και τις απόψεις των εκπαιδευτικών για το πρόσφατο νοµοσχέδιο, που αφορά την αξιολόγησή τους. Προκειµένου να διερευνηθούν οι απόψεις τους χρησιµοποιήθηκε ερωτηµατολόγιο µε ανοικτές και κλειστές ερωτήσεις. Η στατιστική επεξεργασία έδειξε ότι στα ερωτηµατολόγια που απαντήθηκαν, υψηλό ποσοστό των εκπαιδευτικών (67%) τάσσονται υπέρ της αξιολόγησης […]

Διαβάστε περισσότερα…